SSc'nin Tarihçesi -8- Osler, Skleroderma'nın Sistemik Doğasının Keşfi





SSc'nin Tarihçesi -8- Osler, Skleroderma'nın Sistemik Doğasının Keşfi

 

1892 - William Osler (1849-1912)

 

Skleroderma'nın sadece cildi etkileyen bir hastalık olmayıp, vücudun birçok organ ve sistemini etkileyen (sistemik) bir hastalık olduğu, 19. yüzyılın sonlarından itibaren tanımlanmaya başlandı. William Osler (1849-1919), 7 Mayıs 1889 tarihinde faaliyete geçen Johns Hopkins Hastanesi'nin "Dört Büyük" kurucu profesöründen biri ve 1888'de atanan ilk başhekimiydi. 1892'de yayımladığı "The Principles and Practice of Medicine" adlı eserinde skleroderma'nın cilt bulgularının yanı sıra akciğer, kalp, böbrek, eklemler ve sindirim sistemi gibi iç organları da etkileyebilen bir hastalık olduğunu kapsamlı şekilde tanımlayarak tıp tarihine geçti.


Osler'den önce de hastalığın sistemik etkilerine dair gözlemler vardı. Dr. Walter DeForest Day (1835-1889), 1870'te yayımladığı "Case of scleroderma or sclerema with the autopsy and remarks" (Skleroderma veya sklerema vaka ile öldürülmüş beden ve yorumlar) adlı çalışmasında bu etkilere değinmişti. Ancak hastalığın sistemik doğasının ilk kapsamlı tanımlaması, Osler'in 1892'de yayımlanan "The Principles and Practice of Medicine" (Tıp İlkeleri ve Uygulamaları) kitabında yer aldı.

 




Osler’den önce de sklerodermanın sistemik bir hastalık olduğuna ilişkin raporlar geliyordu. bunlardan birisi de Dr. Walter DeForest Day (1835-1889), 1870 yılında Case of scleroderma or sclerema with the autopsy and remarks (Skleroderma veya sklerema vaka ile öldürülmüş beden ve yorumlar) adlı çalışmasında Sklerodermanın sistemik etkisinden bahsediyordu. 

Osler, kitabında sklerodermayı "en korkunç hastalıklardan biri" olarak tanımladı ve hastalığın deriden başlayıp kronik bir seyir izlediğini, ardından akciğer, böbrek, eklem ve kalp tutulumuna yol açarak ölüme neden olduğunu belirtti. 1891-1897 yılları arasında Johns Hopkins Hastanesi'nde sekiz hastaya skleroderma tanısı koydu.


Kitabın sonraki baskılarında skleroderma tanımı büyük ölçüde aynı kaldı. Ancak 1947'de Henry Asbury Christian (1876-1951) tarafından yapılan baskıda, hastalığın yemek borusu, eklem, akciğer, bağırsak, kalp ve böbreklerdeki etkileri daha detaylı açıklandı. Bu dönemde hastalığın tüm sistemik belirtileri tanımlanmış ve literatüre geçmişti. 14

 

Not: Johns Hopkins Hastanesi'nin "Dört Büyük" kurucu profesörleri arasında William Henry Welch (1850-1934), William Stewart Halsted (1852-1922), William Osler (1849-1919) ve Howard Atwood Kelly (1858-1943) yer almaktadır.

 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

2018 yılı faaliyetlerimi

Resim
25 Aralık 2018 Farklı yaşamlar üzerinden aynı amaca yürüyerek "9 nadir hastalık derneği" bir araya gelerek tek ses olmaya karar verdik "Nadir Hastalıklar Ağı" olarak 21.12.2018 itibariyle faaliyetlerimize başladık. Hedefimiz; "SİYAH İNCİLERİMİZİN" Toplumda görünür olmalarını sağlamak, Kanun yapıcılara çözümler sunarak, sağlık ekonomisine katkı sağlamak, Yaşan kalitelerini ve sürelerini artırmaktır. nadirhastaliklaragi@gmail.com https://www.facebook.com/NadirHastaliklarAgi https://twitter.com/NadirHasAg https://www.instagram.com/nadirhastaliklaragi https://www.youtube.com/channel/UCTMsSGCLbLLQpbZgcBRREEw # Pahssc # nadirhastaliklaragi @eurordis Nadir Hastalıklar Ağı # eurordis # Repost @nadirhastaliklaragi (@get_repost) ・・・ Size bir duyurumuz var! Nadir Hastalıklar Ağı olarak faaliyetlerimize başladık! Albinizm Derneği KİFDER MPS-LH Derneği NCL Derneği PAHSSC Derneği PKU Aile Derneği Sistinozis Hastaları Derneği SMA Derneği Yüz...
Devamı

Akciğer Naklinin Tarihçesi -3.3- Murray, Canlı Donörden İlk Başarılı Böbrek Nakli

Resim
Akciğer Naklinin Tarihçesi -3.3- Murray, Canlı Donörden İlk Başarılı Böbrek Nakli    1954 - Joseph Edward Murray (1919-2012)   Ne kadar ilginçtir ki böbrek nakli tarihinin dönüm noktaları noel dönemine denk gelmiştir.    25 Aralık 1952 Perşembe günü, Paris’teki  Necker Hastanesi ’nde, Fransız nefrolog  Jean Hamburger  (1909–1992) , 16 yaşındaki  Marius Renard ’a (1936–1953) annesi  Gilberte Renard ’dan alınan böbreği nakletti. Bu girişim, canlı donörden yapılan ilk böbrek nakli  deneme si olarak tarihe geçti. Ancak o dönemde, reddi önleyecek immünsüpresif tedaviler henüz geliştirilmemişti. Nakledilen böbrek birkaç hafta çalışmayı sürdürse de, sonunda vücut tarafından reddedildi ve girişim ne yazık ki başarısızlıkla sonuçlandı. Genç Marius, 1953 yılının başında hayatını kaybetti.   İki yıl sonra, yine bir Perşembe günü— 23 Aralık 1954 ’te—o dönemde böbrek nakli araştırmalarının öncü merkezlerinden biri haline gelen Boston’daki...
Devamı

Akciğer Naklinin Tarihçesi -2.32- Murray, Kadaverik Donörden İlk Başarılı Deri Nakli

Resim
Akciğer Naklinin Tarihçesi -2.32- Murray, Kadaverik Donörden İlk Başarılı Deri Nakli   Joseph Edward Murray (1919-2012)   23 Aralık 1944’te, 22 yaşındaki Amerikalı pilot Charles Woods (1921–2004), II. Dünya Savaşı sırasında Himalayalar üzerinden yapılan tehlikeli “Hump” (Kambur) hava ikmal rotasında görevliydi. Hindistan’daki Kurmitola üssünden Çin’in Lüliang bölgesine, Japonlarla savaşan Çin Ordusu’na bağlı “Uçan Kaplanlar” birliğine yaklaşık 12,7 tonluk (28.000 pound) havacılık yakıtı taşıyordu. Ancak yardımcı pilotun yaptığı bir hata sonucu uçağı kalkış sırasında patladı. Çıkan yangın, Woods’un vücudunun %70’inden fazlasında üçüncü derece yanıklara yol açtı; yüzü tanınmaz hale geldi ve hayatta kalma şansı neredeyse yoktu.   Yanıklar, tıpta ciddiyetine göre derecelendirilir:   Birinci derece yanıklar  sadece üst deriyi etkiler; genellikle güneş yanığı gibi hafif kızarıklıkla sınırlıdır. İkinci derece yanıklar  daha derin dokuları etkiler, su dolu kabarcık...
Devamı